زكريّا چون از خدا خواست تا فرزندى بوى عطا كند ملائكه جواب استجابت را به او رساندند . خواست بداند كه اين ندا از جانب خداست خدا وحى فرمود كه نشانهء خدائى بودن ندا آنست كه سه روز زبانش از تكلَّم خواهد ماند . چون از تكلَّم عاجز شد دانست كه بسلب تكلَّم جز خدا كسى قادر نيست . و آن است قول خدا * ( « رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً قالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزاً » ) * . مجمع البيان آن را علامت حمل گفته كه زكريّا با آن دانست زنش حامله شده است . قرآن مجيد بيشتر از آنكه گفته شد دربارهء زكريّا چيزى نفرموده است ولى در اينجا مطالبى افسانه نيز دربارهء آن رسول گرامى نقل شده است كه بطور فهرست اشاره مىشود . 1 - در الميزان ج 3 ص 200 گويد : حرفهائى از قدماء مفسّرين در اينجا نقل شده كه غير معقولاند مثل آنكه از قتاده و عكرمه نقل شده : شيطان پيش زكريّا آمد و او را در اينكه بشارت فرزند از جانب خداست بشكّ انداخت و گفت : اگر اين ندا از جانب خدا بود مخفى به تو ميرسيد چنان كه تو خدا را نهانى خواندى و در انجيل لوقا باب 1 بند 20 آمده كه جبرئيل بزكريّا گفت : تو تا روزيكه اين خبر واقع شود گنگ و لال خواهى بود كه سخن مرا باور نكردى . نگارنده بانجيل مراجعه كردم همانطور است كه الميزان نقل كرده است . 2 - در صحيح مسلم ، بابى دربارهء فضائل زكريّا منعقد كرده مجموع آن باب را فقط يك روايت تشكيل ميدهد و آن اينكه ابو هريره از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه « كان زكريّا نجّارا » زكريّا نجّار بود . شايد اين روايت درست باشد كه روزى آنحضرت بمناسبتى اين سخن را فرموده است ولى تشكيل چنين بابى با اين سرمايه خنده آور است . 3 - ابن اثير در تاريخ كامل ج 1